نیکی دمارکو در یادداشتی صمیمی از تجربه‌ی شخصی‌اش به عنوان خواننده، معلم و کتابدار می‌گوید: مدل غالب «خواندن درست» درواقع نوعی خواندن عادی‌ انگارانه است که برای مغزهای متمرکز، منظم و آرام طراحی شده است.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از بوک‌ریوت، «نیکی دمارکو» سال‌ها فکر می‌کرد «خواننده واقعی» نیست. با اینکه کتاب‌ها همیشه در مرکز زندگی‌اش بودند؛ از جمع‌کردن و همراه داشتنشان تا خواندن در نیمه‌های شب اما روش خواندنش با الگوی پذیرفته‌شده جامعه هم‌خوانی نداشت. کتابی را شروع می‌کرد، چند فصل می‌خواند، بعد ناگهان کتاب دیگری دست می‌گرفت. گاهی چندین کتاب را همزمان می‌خواند و بعد جزئیات هرکدام را فراموش می‌کرد. بعضی شب‌ها تا دو صبح در حالت تمرکز شدید صدها صفحه می‌خواند و بعد هفته‌ها در رکود مطلق فرو می‌رفت.

دمارکو می‌نویسد این الگوی نوسان‌دار، او را دچار احساس شکست می‌کرد، زیرا از کودکی به او یاد داده بودند که «خواننده خوب» کسی است که ساکت و پیوسته می‌خواند، از ابتدا تا انتها، بی‌وقفه و بی‌گذر از هیچ صفحه‌ای. بعدها که معلم شد، همان الگو را در مدرسه دید: دفترچه‌های ثبت‌خواندن و آزمون‌ها قرار بود علاقه به کتاب را تقویت کنند، اما درواقع بسیاری از بچه‌ها زیر بار این معیارها له می‌شدند. در این سیستم، خواندن به‌جای لذت، به «کار» و «رقابت» تبدیل می‌شد.

وقتی دمارکو کتابدار شد، همان احساس شرم و تردید را در مراجعه‌کنندگانش دید. دانش‌آموزانی که با پوزش می‌گفتند فقط مانگا می‌خوانند؛ نوجوانانی که می‌گفتند شنیدن کتاب صوتی «تقلب» است؛ یا بزرگسالانی که با خجالت اعتراف می‌کردند مدام رمان‌های عاشقانه را دوباره می‌خوانند. او در این نقطه به کشف مهمی رسید: مشکل از خوانندگان نیست، بلکه از قوانینی است که نوع خاصی از ذهن را «استاندارد» فرض می‌کنند.

دمارکو می‌نویسد: «مدلی که ما آن را خواندن درست می‌نامیم، در واقع نوعی خواندن نوروتیپیکال است؛ خواندنی برای مغزی که می‌تواند ساعت‌ها تمرکز کند، نظم زمانی دارد، و به ژانرهای خاصی تمایل نشان می‌دهد. این مدل جایی برای پرش ذهن، خستگی حسی یا تکرار آرام‌بخش باقی نمی‌گذارد. برای کسانی که با افسردگی، اضطراب، یا نیاز به مرور چندباره یک جمله زندگی می‌کنند، این الگو عملاً حکم حذف دارد.»

در جریان شناخت خود و دریافت تشخیص‌های عصبی، دمارکو تصمیم گرفت این الگو را کنار بگذارد. او به خود اجازه داد کتاب‌ها را نیمه‌کاره رها کند، کتاب صوتی را نوعی «خواندن با کلید دیگر» بداند، و بازخوانی را نه اتلاف وقت بلکه مراقبت از خود تعبیر کند. به‌گفته او، «وقتی از معیارهای قدیمی دست کشیدم، زندگیِ خواندنم گسترده‌تر شد. دوباره عاشق کتاب‌ها شدم—نه به عنوان وظیفه، بلکه به عنوان همراهانی که می‌توانم در زمان و شیوه خودم به آنها برگردم.»

دمارکو اکنون در کتابخانه‌اش همین رویکرد را به دانش‌آموزانش منتقل می‌کند. هرکس که می‌گوید «من واقعاً اهل کتاب نیستم»، پاسخ می‌شنود: «تو همین حالا هم خواننده‌ای.» خواندن مانگا، گوش‌دادن به کتاب صوتی، ورق‌زدن کتاب‌های تصویری، یا خواندن کند یک رمان فانتزی طی چند ماه—همه و همه شکل‌های واقعی و ارزشمند خواندن‌اند.

او در پایان می‌نویسد: «خواندن درباره نظم یا نمایش نیست. مهم نیست چند کتاب تمام کرده‌ای یا چقدر از جایزه‌های ادبی خبر داری. خواندن یعنی ارتباط. وقتی قاعده‌های نوروتیپیکال را کنار بگذاری، می‌توانی رابطه‌ای با کتاب‌ها بسازی که لذت‌بخش، زنده و بی‌قضاوت است.»

راهنمای یک کتابدار برای عشق‌ورزیدن به کتاب‌ها

چند کتابی را برای خواندن و قرائت انتخاب کردم. جملات کتاب را می خواندم جمله بندی و ساختار دستوری به درستی رعایت نشده بود و وقتی این امر رعایت نشود رساندن پیام مورد نظر هم اندکی سخت می شود و گاهی نامفهوم در ضمن این که عدم رعایت سجاوندی می تواند عاملی مهم در ادای مفهوم باشد آنها هم متاسفانه به درستی رعایت نشده اند.

مطالعه که کمرنگ تر شود و سطح آن بسیار کم باشد صاحب قلم هم تراوشات ذهنی اش رنگ می بازد و این کمرنگی اندیشه در نوشته ها و خروجی های ذهنی منعکس می شود و خود را نشان می دهد.

احتمالا در این باره متن های کوتاهی که در سراسر شبکه های اجتماعی به سرعت و بدون ویرایش نقل و بازنشر می شوند عاملی است بر این مطالعه سطحی و ضعف های نگارشی.

امروزه به نظر من فقط در مقالات معتبری که در نشریات مختلف منتشر می شوند می توان ادبیات درست و قابل قبولی در نوشتارها دید. حتی در کتاب هایی که به ویراستار هم سپرده می شوند و نام ویراستار به وضوح در کتاب آمده است اشکالات لغوی و مفهومی و گاهی علایم سجاوندی دیده می شود.

چند روز پیش کتابی به زبان کردی را مطالعه می کردم در اولین صفحه از متن کتاب دو کلمه غیرکردی و سه جمله ناتمام و با مفهوم ناقص خواندم. به شخصی باتجربه که در ادبیات کردی حاذق است گفتم و ایشان هم تایید کردند و اظهار تاسف کردند که ویراستار محترم آن ها را ویرایش نکرده است.

زود منتشر کردن کتاب و سرعت در روانه بازارکردن کتاب گاهی به خاطر مسایلی مانند گرفتن امتیازی علمی به ویژه در مراکز پژوهشی و یا به مقصد رساندن در ارائه کتاب در نمایشگاه یا سمینار و یا کنگره و یا معرفی کتاب در مناسبتی تقویمی عاملی براین اشتباهات نگارشی است. ولی باید توجه نمود که کتابها در قفسه ها ماندگار هستند و خوانندگان این نقص ها را می بینند و پی به ضعف های نگارشی می برند.

شایسته نیست که صاحبان قلم این ریزه کاری ها را نادیده بگیرند.

معرفی Storm AI: ابزار هوش مصنوعی برای نگارش مقالات علمی با دقت بالا

ابزار جدیدی به نام Storm AI معرفی شده است که به‌عنوان یکی از قوی‌ترین هوش‌های مصنوعی برای نگارش مقالات علمی شناخته می‌شود. این ابزار با تحلیل

و پردازش عنوان مقاله در حدود ۳۰ دقیقه، متنی دقیق و ساختاریافته از معتبرترین منابع اینترنتی ارائه می‌دهد. ویژگی‌های برجسته Storm AI عبارت‌اند از:

رفع مشکلات ویراستاری که از دلایل اصلی رد شدن مقالات در ژورنال‌های معتبر است. قابلیت نگارش مقالات در حوزه‌های مختلف از جمله مهندسی، علوم

انسانی و علوم پایه. مدیریت منابع و رفرنس‌دهی به‌صورت خودکار و دقیق

https://storm.genie.stanford.edu/

فقط پرامپتی که میخواهید رو باید اول به لاتین برگردان کنید تا از دقت بالاتری بهره‌مند بشید

در صورت داشتن متن بدون رفرنس‌ فرقی نمی‌کند متن‌ شما فارسی باشد یا انگلیسی؛ فقط کافیه وارد سایت ScienceOS بشوید ، متن مورد نظر رو (چه

بدون رفرنس، چه با رفرنس‌های قدیمی) کپی و در سایت پیست کنید

. ابزار ScienceOS نسخه‌ای مشابه متن شما با رفرنس‌های جدید و معتبر تولید می‌کنه. سریع، دقیق و قابل اعتماد!

نحوه عملکرد: اگر متن شما با منبع قدیمی ارائه بشه، نشان‌دهنده اینه که نسخه به‌روزتر آن یافت نشده

اگر متن شما بدون منبع باشه ؛و پس از بررسی، منابع جدیدی برای آن پیدا نشه، به این معنااست که محتوا از پشتوانه علمی کافی برخوردار نیست. این

روش تضمین می‌کند که محتوای شما مستند، دقیق و مطابق با استانداردهای علمی باشه.

https://scienceos.ai/

اگر دنبال یه دستیار پژوهشی قوی و قابل اعتماد هستید، Asta از مؤسسه Ai2 بسیار کاربردی است.

آستا با تکیه بر بیش از ۱۰۸ میلیون چکیده و ۱۲ میلیون مقاله تمام‌متن، یه همراه جدی برای تحقیق و پژوهش به حساب می آید

قابلیت های Asta

خیلی سریع پژوهش‌های مرتبط را پیدا کنید

وضعیت کلی یک حوزه علمی را بهتر بفهمید

به مجموعه‌داده‌ها و مقاله‌های هدفمند برسید

بررسی کنید یک پژوهشگر درباره یه موضوع خاص چه چیزهایی منتشر کرده است:

اگه دقت، سرعت و هوشمندی در پژوهش برایتان مهم است، Asta انتخاب عالیه.

لینک دسترسی: https://asta.allen.ai/

معرفی اولین کتابخانه عمومی در ایران

💠 کتابخانه عمومی تربیت

💠 اولین کتابخانه و قرائت خانه به مفهوم امروزی برای اولین بار در ایران توسط محمدعلی خان تربیت در تبریز بنیان گذاشته شد. این کتابخانه در سال 1300 هـ .ش رسماً گشایش یافت که تعداد کتابها در بدو تأسیس تنها دویست نسخه بود. که با سعی و تلاش آن مرحوم، هنوز یکسال از تاریخ افتتاح کتابخانه نگذشته بود که تعداد کتابهای کتابخانه به دو هزار نسخه افزایش یافت.

💠 این کتابخانه و قرائت خانه از بدو تأسیس تا سالها پس از آن به نام کتابخانه و قرائت خانه عمومیِ معارف خانه تربیت نامگذاری شد.

💠 این مجمع فرهنگی در حال حاضر یکی از معتبرترین و مهمترین کتابخانه های ایران به شمار می رود.

https://www.sharghdaily.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-100/1073752-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D8%B1%D9%86-%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%88%DB%8C%DA%A9%D9%85

1. سامانه ایران‌داک (مخصوص منابع فارسی) برای پایان‌نامه‌ها و مقالات فارسی، مرجع اصلی سایت ایران‌داک (IranDoc) و بخش «سامانه پیشینه پژوهش» است. باید کلیدواژه‌های خود را جستجو کنید تا مطمئن شوید عیناً همان عنوان قبلاً ثبت نشده باشد. دریافت تاییدیه از این سایت برای تصویب پروپوزال در ایران اجباری است.

2. جستجوی پیشرفته در گوگل اسکالر (منابع انگلیسی) کلیدواژه‌های اصلی موضوع‌تان را داخل گیومه "" در Google Scholar جستجو کنید (مثلاً: "Employee engagement" AND "Remote work"). اگر عینِ ترکیب متغیرهای شما وجود داشت، موضوع تکراری است؛ اما اگر فقط کلمات مشابه بودند، جای نگرانی نیست.

3. استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی (شناسایی گپ) از سایت‌هایی مثل Connected Papers یا Litmaps استفاده کنید. موضوع خود را وارد کنید؛ این ابزارها مقالات مرتبط را به صورت گرافیکی نشان می‌دهند. اگر در گرافِ رسم شده، فضای خالی یا ارتباط بررسی‌نشده‌ای دیدید، آنجا همان «گپ تحقیقاتی» (Research Gap) شماست.

💢 مفاهیم مقاوم در برابر جستجو

ایده اصلی مقاله «Stop Searching, and You Will Find It: Search-Resistant Concepts in Systematic Review Searches» به معرفی و بررسی مفهومی به نام «مفاهیم مقاوم در برابر جستجو» می‌پردازد. این مفاهیم در فرآیند جستجوی نظام‌مند به دلایلی قابل بازیابی نیستند و اضافه کردن آنها به استراتژی جستجو با عملگر AND ممکن است باعث از دست رفتن مطالعات مرتبط شود.

💠چرا برخی مفاهیم مقاوم به جستجو هستند؟
سه دلیل اصلی وجود دارد:
1. ضعف در گزارش‌دهی (Visibility/Searchability): نویسندگان ممکن است مفهوم را در عنوان یا چکیده مقاله ذکر نکنند. محدودیت کلمات چکیده، چکیده‌های غیراطلاع‌رسان، و محدودیت‌های ناشران در دسترسی به متن کامل نیز باعث کاهش قابلیت جستجو می‌شوند.
2. عدم وجود اصطلاحات استاندارد (Indexability): نبود واژگان کنترل‌شده یا استاندارد برای یک مفهوم در پایگاه‌های اطلاعاتی (مانند MeSH) باعث می‌شود نتوان تمام مطالعات مرتبط را با یک عبارت جستجو پیدا کرد.
3. محدودیت دانش انسان (Known Unknowns): ممکن است پژوهشگران از تمام اصطلاحات یا روش‌های مرتبط با یک مفهوم (مانند مداخلات جدید در یک بیماری) آگاه نباشند، بنابراین جستجوی جامعی انجام نمی‌دهند.

⁉️راه‌حل‌های پیشنهادی برای مواجهه با مفاهیم مقاوم به جستجو:
1. حذف مفهوم از جستجو: اگر تعداد نتایج جستجو بدون آن مفهوم قابل مدیریت باشد، بهتر است آن مفهوم را جستجو نکنیم تا حساسیت جستجو افزایش یابد.
2. استفاده از استراتژی جستجوی طولانی: در صورت نیاز، می‌توان تمام عبارت‌های ممکن مرتبط با آن مفهوم را به صورت جامع به جستجو افزود.
3. ایجاد یا استفاده از فیلترهای جستجوی آماده: استفاده از فیلترهای از پیش آزمون‌شده (مانند فیلترهای عوارض جانبی) می‌تواند کمک‌کننده باشد.
4. غربالگری اولویت‌دار (Priority Screening): با استفاده از مدل‌های یادگیری ماشین، مطالعات مرتبط‌تر اولویت‌بندی و غربال می‌شوند.
5. روش‌های تکمیلی جستجو: مانند ردیابی استنادها، بررسی منابع مقالات مرتبط، جستجو در گوگل اسکالر و تماس با نویسندگان.

جمع‌بندی:
این مقاله تاکید می‌کند که در جستجوهای نظام‌مند، همیشه نمی‌توان از تمام مفاهیم استفاده کرد. شناسایی «مفاهیم مقاوم در برابر جستجو» و انتخاب راه‌حل مناسب (از حذف مفهوم تا استفاده از روش‌های تکمیلی) می‌تواند به بازیابی بهتر مطالعات و جلوگیری از اتلاف زمان منجر شود. همچنین با استانداردسازی اصطلاحات و بهبود گزارش‌دهی، مقاومت این مفاهیم به مرور کاهش می‌یابد.
شاید بشود گفت، در عمل، گاهی «جستجو نکردن صریح یک مفهوم» و تکیه بر ترکیب‌های دیگر و جستارهای تکمیلی، بهترین راه جمع‌آوری شواهد است.

طبق گزارش Retraction Watch در نوشتاری با عنوان «Weekend reads: ‘The fall of a prolific science journal’; Clinical trials by ‘super-retractors’; ‘How to Study Things That May Not Exist’»، مجموعه‌ای از موارد نگران‌کننده در نظام نشر علمی مطرح شده است — از تعطیلی یک مجله پُرکار علمی گرفته تا بازپس‌گیری گسترده مقالات، تقلب سیستماتیک، و حتی آزمایش-های بالینی که بعدها رد می‌شوند.


- گزارش می‌دهد که یک تعداد نسبتاً کوچک از نویسندگان، سهم بسیار بزرگی از «مقالات پس‌گرفته‌شده (retracted)» را در زمینه آزمایش‌های بالینی ایجاد کرده‌اند (super-retractors).

- به این ترتیب، بسیاری از مطالعات بالینی منتشر شده — که ممکن است پایه تصمیم‌گیری بالینی یا سیاست‌گذاری بهداشتی شده باشند — قابل اعتماد نبوده‌اند.

- همچنین بحث «چگونه می‌توان پژوهش روی پدیده‌هایی انجام داد که ممکن است اصلاً وجود نداشته باشند» مطرح شده: یعنی مواردی که نتایج یا داده‌ها ممکن است ساختگی، اشتباه یا غیرقابل احراز باشند — وضعیتی که اعتماد روی پژوهش‌ها را تضعیف می‌کند.

منبع: Retraction Watch

به‌طورکلی زمانی سایتیشن مقاله شما افزایش می‌یابد که علاوه بر بالا بودن کیفیت، در معرض دید محققان دیگر نیز قرار گیرد.

☄️ یکی از این تکنیک‌ها ارجاع به خود است. شما می‌توانید در مقالات جدید خود به مقالات قبلی رفرنس دهید. البته برای هر مقاله جدیدی این کار را انجام ندهید. مقالات باید ازنظر محتوا با هم مرتبط باشند.
☄️ کلمات کلیدی خود را با دقت انتخاب کنید. کلمات کلیدی را انتخاب کنید که محققان دیگر در حوزه تحقیقی شما جستجو خواهند کرد تا مقاله شما در جستجوی پایگاه داده ظاهر شود.
☄️ از کلمات و عبارات کلیدی خود در عنوان و به‌صورت مکرر در چکیده مقاله استفاده نمایید. تکرار کلمات و عبارات کلیدی، احتمال قرارگیری مقاله شما در بالای لیست موتور جستجو را افزایش خواهد داد. با این کار خوانده شدن مقاله‌تان توسط دیگران را محتمل‌تر کنید.
☄️ از یک قالب مشخص برای نام خود در تمام مقالاتتان استفاده کنید. استفاده کردن از یک نام در تمام مقالات، یافتن همه‌ی کارهای منتشر شده شما را برای دیگران آسان‌تر می‌کند.
☄️ اطمینان حاصل کنید که اطلاعات شما درست است. نام و سمت دانشگاهی‌تان را در اصلاح نهایی نوشته‌هایتان به‌دقت چک کنید.

📚 مقاله در وب‌سایت Studential مقایسه‌ای بین مدرک تحصیلی «آنلاین» و «حضوری (campus)» ارائه می‌دهد و نکات مثبت و منفی هرکدام را بررسی می‌کند:
- تحصیل آنلاین امکان تحصیل از هر مکان با انعطاف زمانی، هزینه کمتر، و امکان ادامه کار یا مسئولیت‌های دیگر را فراهم می‌کند؛ برای کسانی با شاغل بودن، خانواده یا شرایط جابجایی مناسب‌تر است.

- تحصیل حضوری فضایی ساختاریافته با تعامل رودررو، فرصت شبکه‌سازی، استفاده از امکانات آزمایشگاهی/کتابخانه، و تجربه کامل دانشگاهی ارائه می‌کند — که برای رشته‌هایی با نیاز عملی و کسانی که به تعامل اجتماعی اهمیت می‌دهند مفید است.

- این مقاله تأکید می‌کند که هیچ مسیر مطلقاً «بهتر» نیست؛ بهترین انتخاب بستگی دارد به سبک زندگی، اهداف شغلی، شرایط مالی و شیوه یادگیری شما.

منبع: Studential

رونالد پورسر، استاد دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، در مقاله‌ای تکان‌دهنده در مجله Current Affairs (۱ دسامبر ۲۰۲۵) هشدار می‌دهد که هوش مصنوعی مولّد (به‌ویژه ChatGPT) نه فقط ابزار تقلب دانشجویی، بلکه کل ساختار آموزش عالی را در حال بلعیدن است.

نکات کلیدی مقاله:

1. چرخش سریع دانشگاه‌ها از «وحشت تقلب» به «در آغوش گرفتن هوش مصنوعی»: ابتدا استادان از امکان سرقت ادبی وحشت‌زده شدند، اما چند ماه بعد همان افراد خود را «آموزگار آماده هوش مصنوعی» نامیدند و دانشگاه‌ها کارگاه‌های «سواد هوش مصنوعی» راه انداختند.

2. قرارداد ۱۷ میلیون دلاری سیستم دانشگاه ایالتی کالیفرنیا (CSU) با OpenAI درست در حالی که ۳۷۵ میلیون دلار از بودجه‌اش کم می‌کرد، ده‌ها برنامه درسی (فلسفه، اقتصاد، فیزیک، مطالعات زنان و جنسیت و…) را حذف و بیش از ۱۳۰ استاد را اخراج می‌کرد. پول برای چت‌بات بود، اخراج برای انسان‌ها.

3. تناقض آشکار: برنامه‌هایی که بهترین صلاحیت را برای نقد اجتماعی و اخلاقی هوش مصنوعی داشتند، تعطیل شدند، اما همه دانشجویان و استادان یک لایسنس رایگان ChatGPT Edu گرفتند.

4. «خودخوری نهادی»: دانشگاه‌ها همزمان هم تقلب را ممکن می‌کنند، هم ابزار تشخیص تقلب می‌فروشند، هم با همان شرکت‌ها (مثل OpenAI) شریک می‌شوند و هم به استادان یاد می‌دهند چطور درسشان را به هوش مصنوعی بسپارند.

5. داستان‌های واقعی:
- دانشجوی کلمبیا که ۸۰٪ تکالیفش را با ChatGPT انجام داد، اخراج شد، استارت‌آپ تقلب راه انداخت و ۵٫۳ میلیون دلار سرمایه گرفت.
- تبلیغ Perplexity AI که صراحتاً تقلب در امتحان را نقطه فروش کرد.
- استادی که دانشجویان را از استفاده از ChatGPT منع می‌کرد، اما خودش اسلایدهای درس را با آن ساخته بود.

6. آسیب شناختی: مطالعه MIT نشان داد استفاده از ChatGPT برای نوشتن مقاله باعث کاهش ۴۷٪ اتصالات عصبی در نواحی حافظه و استدلال انتقادی می‌شود و بعد از چند ماه وابستگی، افراد بدون هوش مصنوعی بدتر از کسانی می‌نویسند که هیچ‌وقت از آن استفاده نکرده بودند (بدهی شناختی).

7. مقاومت واقعی از پایین می‌آید: دانشجویان نسل اول و طبقه کارگر دانشگاه‌های دولتی (به‌ویژه در رشته‌های انتقادی) بیشتر از همه در برابر «چت‌ورسیتی» مقاومت می‌کنند؛ چون می‌دانند پول زیادی برای «آموزش واقعی» می‌دهند، نه برای چت‌بات رایگان.

8. نتیجه‌گیری تلخ نویسنده: دانشگاه عمومی که زمانی فضای رایگان یا ارزان برای کاوش فکری بود، حالا به فرانچایز شرکت‌های سیلیکون ولی تبدیل شده؛ مدرک بدون یادگیری، تدریس بدون فهم، و نهادی که روح خودش را به بهای ۱۷ میلیون دلار فروخته است.

به عبارت ساده‌تر: هوش مصنوعی فقط تقلب را آسان نکرده؛ کل منطق وجودی دانشگاه را در حال نابود کردن است و مدیران دانشگاه با خوشحالی در این خودکشی نهادی شریک شده‌اند.

https://www.currentaffairs.org/news/ai-is-destroying-the-university-and-learning-itself

۱. نقشه‌کشی و برنامه‌ریزی دقیق پیش از هر چیز، یک طرح روشن و دقیق برای کل کار داشته باشید. · انتخاب موضوع نو: موضوعی انتخاب کنید که یا سوالی جدید را پاسخ می‌دهد، یا راه‌حل تازه‌ای برای یک مشکل قدیمی ارائه می‌کند. · مطالعه عمیق پیشینه: تمام تحقیقات مهمی که قبلاً در این زمینه انجام شده را بخوانید و بفهمید. این کار به شما کمک می‌کند بدانید کار شما چه جایگاهی در دانش موجود دارد و از تکرار مطلب جلوگیری می‌کند. · تعیین سوال اصلی: سوال یا فرضیه‌ای روشن، قابل آزمایش و متمرکز تعریف کنید. تمام مقاله شما در واقع تلاشی برای پاسخ دادن به همین سوال است.

۲. اجرای درست پژوهش و ثبت جزئیات کیفیت داده‌های شما، اساس کیفیت مقاله شماست. · روش مناسب: روش تحقیق (مانند آزمایشی، پیمایشی و ...) را به درستی و با توجه به سوال تحقیق انتخاب کنید. · دقت و صداقت: داده‌ها را با دقت بسیار بالا و به طور کامل جمع‌آوری و ثبت کنید. کوچک‌ترین جزئیات را نیز نادیده نگیرید. · تحلیل درست: از روش‌های تحلیلی و آماری مناسب برای بررسی داده‌ها استفاده کنید تا نتایج شما معتبر باشند.

۳. رعایت ساختار استاندارد مقاله‌نویسی مقاله شما باید از یک ساختار منطقی و شناخته‌شده در جهان علم پیروی کند.

سایت architectrender با استفاده از هوش مصنوعی فرایند رندرینگ یک طرح از پروژه معماری (مانند ساختمان، فضای داخلی ،نمای ظاهری و محوطه) را به یک تصویر واقع گرایانه و قابل درک تبدیل میکند.

لینک هوش مصنوعی:

https://www.architectrender.com/

استاد علی میمندی یکی از اساتید بازنشسته دانشگاه آزاد اسلامی واحد مهاباد می باشند. ایشان صاحب تالیفاتی مانند دستور زبان انگلیسی مفید، ترجمه دس‍ت‍ور زب‍ان‌ ان‍گ‍ل‍ی‍س‍ی‌ "م‍ف‍ی‍د"/ ت‍ال‍ی‍ف‌ اودری‌ ج‍ی‍ن‌ ت‍ام‍س‍ون‌، م‍ارت‍ی‍ن‍ت‌ اگ‍ن‍س‌ والاس‌می باشند. به تازگی کتابی را به نام "له هەشتی مشتی" که مجموعه از خاطرات ایشان می باشد به زبان شیرین کوردی سورانی نوشته اند. کتاب توسط انتشارات گوتار سقز منتشر شده است.

کتاب با نثری روان و زیبا نوشته شده است و اثری ماندگار است از استاد میممندی. با آرزوی تندرستی و طول عمر برای این استاد فرهیخته .

https://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=10133982&pageStatus=0&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author

💢کاهش کتابخوانی در ایران سال هاست به مسئله ای تکرار شونده در گفت و گوهای فرهنگی بدل شده است؛ مسئله‌ای ای که هر بار با ظهور فناوری‌های های جدید از شبکه های اجتماعی تا هوش مصنوعی، با ادبیات تازه‌ ای بازخوانی می شود.

⭐️مقصود فراستخواه جامعه شناس و مدرس دانشگاه این مسئله را فراتر از قالب "کتاب" می بیند و می گوید مسئله اصلی ما دیگر «کاهش تعداد کتاب خوانده‌شده» نیست؛ مسئله، زوال خودِ «عمل خواندن» است، آن کنش عمیق و تمدنی که قرن‌ها ما را ساخت و معنا بخشید.
فراستخواه خواندن را به چهار گونه تاریخی و اجتماعی تقسیم می‌کند که هنوز هم معیار قضاوت ما هستند:

خواندن تمدنی: آن خواندنی که حافظه‌ی جمعی ما را نجات داد؛ ابوریحان که ابوالعباس ایران‌شهری را می‌خواند و نمی‌گذاشت یک فیلسوف بزرگ ایرانی برای همیشه گم شود؛ ابن‌سینا که چهل بار متافیزیک ارسطو را خواند تا بالاخره با کمک فارابی آن را بفهمد.

خواندن معاصرساز: آن خواندنی که ما را از خواب انحطاط بیدار کرد؛ میرزا رضا تبریزی که کتاب پطر کبیر و انحطاط امپراتوری رم را خواند و برای اولین بار واژه‌ی «انحطاط» را به ذهن جامعه‌ی قاجاری آورد.

خواندن دگرگون‌ساز: کتاب‌هایی که جامعه را به هم ریختند و پرسش جمعی ساختند؛ «سیاحت‌نامه ابراهیم بیگ» که شهرهای مرده‌ی ایران را روبه‌روی چشم ما گذاشت؛ «خاطرات یک خر» که از زبان یک حیوان فریاد زد سعادت فردی بدون سعادت جمعی بی‌معناست؛ آثار طالبوف که زبان و آموزش و نویسندگی را زیرورو کرد.

خواندن به‌مثابه سبک زندگی: دهه‌های ۴۰ و ۵۰ که کتاب دست‌به‌دست می‌گشت، رمان خواندن عادی‌ترین بخش زندگی بود و روشنفکری در کوچه و کافه نفس می‌کشید.

این چهار گونه هنوز زنده‌اند، اما امروز با چهار فروپاشی عمیق روبه‌روییم:

زوال طبقه متوسط فرهنگی (همان کسانی که کتاب و تئاتر و حضور در شبکه‌های های فرهنگی را سبک زندگی خود کرده بودند)

زوال اوقات فراغت (چند شغل داشتن، ترافیک، خستگی مزمن؛ و از دست دادن اوقات فراغت تمدن‌ساز)

زوال مرجعیت فکری (جایگزینی روشنفکر و مترجم جسور با سلبریتی و عدم طرح دعوی فکری تازه)

زوال ذهن (به قول گئورگ زیمل: ذهن در شلوغی و ازدحام کلان شهر پراکنده و شکسته می‌شود و دیگر آن تمرکز و تأمل لازم برای «خواننده بودن» باقی نمانده است)

فراستخواه تأکید می‌کند که نباید همه چیز را گردن تکنولوژی بیندازیم؛ هوش مصنوعی و موبایل «دیگری» ما هستند و هر دیگری هم فرصت دارد هم تهدید. تهدیدش این است که آگاهی را به «خروجی سریع» تبدیل می‌کند، در حالی که کتاب «فرآیند آگاهی» است؛ لذت سطر به سطر، لابه‌لای سطور و فراسوی آن.
با این حال نمی‌توان در شکل سنتی کتاب منجمد شد؛ همان‌طور که گوتنبرگ خواندن را دگرگون کرد و رفرم اروپا را به راه انداخت، امروز هم ای‌بوک و ابزارهای جدید بخشی از تحول‌اند. مهم این است که جان تازه‌ای به تجربه‌ی خواندن بدمیم، نه اینکه نوستالژیک بمانیم.
پیام نهایی فراستخواه تلخ اما امیدوارکننده است:
ما هنوز می‌توانیم خواننده باشیم. هنوز می‌شود در مترو، در کافه، در میان شلوغی کلان‌شهر، لحظه‌ای توقف کنیم، به صدای نویسنده‌ی درون دیگری گوش بسپاریم و اجازه دهیم جهان دوباره برایمان پیچیده و شگفت‌انگیز شود.
خواندن نه یک عادت قدیمی، که یک مقاومت روزمره در برابر فراموشی جمعی است.

افتتاح کتابخانه‌ای به نام«مستوره اردلان»در دیاربکر
شهرداری کلانشهر دیاربکر نخستین کتابخانه منطقه رزان دیاربکر رابه نام مستوره اردلان، نخستین زن تاریخ‌نگار کرد و یکی از چهره‌های ماندگار تاریخ‌نگاری درجغرافیای کُردی افتتاح کرد؛ مراسمی که با حضور گسترده شهروندان و مسئولان محلی برگزار شد
شهرداری کلانشهر آمد با همکاری شهرداری منطقه رزان(باغلار) در ادامه کارزار فرهنگی«هر محله یک کتابخانه»کتابخانه‌ای جدید را در محله شیخ شامل افتتاح کرد و نام نخستین زن تاریخ‌نگار کرد،مستوره اردلان را بر آن نهاد.در این مراسم شهرداران مشترک آمد و شهرداران منطقه‌ای و جمعی از شهروندان حضور داشتند
مستوره اردلان،بانام اصلی ماه‌شرف خانم،در سال‌های ۱۸۰۵تا ۱۸۴۸ زندگی کرد و به‌عنوان نخستین زن تاریخ‌نگار کردوهمچنین نخستین زن تاریخ‌نگار شناخته‌شده در جهان اسلام شناخته می‌شود.اواز خاندان اردلان بود وآثار خودرابه فارسی ونیزبه سه گویش کردی هورامی،سورانی وگورانی نگاشت.مشهورترین اثراوکتاب«تاریخ اردلان»است که به تاریخ دودمان اردلان می‌پردازد

https://www.ibna.ir/news/543786/%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%B7%D8%AD-%D8%AA%D8%A7-%D8%B9%D9%85%D9%82