کتابخانه دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد

عبدالستار ایدهی، یک خیر بود که بزرگ‌ترین، کارآمدترین و بهترین سیستم آمبولانس‌ رایگان در پاکستان را راه‌اندازی کرد. شبکه‌ای که به تدریج گسترش پیدا کرد و به راه‌اندازی قایق‌های امدادرسانی، درمانگاه، بیمارستان، یتیم‌خانه و خط امدادرسانی به بیماران روانی منجر شد.


یک فرق مهم عبدالستار ایدهی با بسیاری از خیرین دیگر این بود که صبر نکرد پولدار شود و سن‌وسال‌دار تا کار خیریه را شروع کند. اصلا هیچ‌وقت پولدار نشد. خدمت به خلق را از ۲۰ سالگی درحالی که آه در بساط نداشت و خودش محتاج یک لقمه نان بود، شروع کرد. التماس می‌کرد تا مردم به ایده امدادرسانی رایگان او کمک کنند، خودش سال‌ها تنها آمبولانسی را که توانسته بود با هزار بدبختی پولش را جور کند، در کوچه و خیابان‌های پاکستان می‌راند. قلبش «مثل یک لیموی فشرده» می‌شد وقتی می‌دید مردم در گوشه‌وکنار خیابان غش می‌کنند، از درد و بیماری به خود می‌پیچند و هیچ سیستمی نیست که به وضع جسمی آن‌ها رسیدگی کند.

با صبروحوصله با دانشجویان پزشکی حرف می‌زد و آن‌ها را قانع می‌کرد که به او بپیوندند و رایگان مجروج و بیمار را معاینه و درمان کنند. به مردمی که دست‌شان به دهان‌شان می‌رسید التماس می‌کرد که به هدف خیر او کمک کنند. امروز بیشتر پول سازمان خیریه بزرگ او از سهم زکات مسلمانان پاکستان تامین می‌شود
هربار که از او پرسیدند چرا با این‌که خود عمیقا مسلمان است، خدماتش را محدود به مسلمانان نمی‌کند، جواب داد: «چون آمبولانس‌های ما از شما بیشتر و عمیق‌تر مسلمان‌اند، خدا و اسلام را از شما بهتر شناختند و مسلمانان بهتری‌اند.» سال‌ها مردم پاکستان و دیگر کشورهای مسلمان خواستار آن بودند که به عبدالستار ایدهی جایزه نوبل صلح اهدا شود. ایدهی خود در مصاحبه‌ای گفت: «جایزه صلح نوبل برای من ارزش و اهمیتی ندارد. برای من فقط انسان و خدمت‌رسانی به او مهم است.» هر سال گوگل در سالروزتولدش از مردم می خواهد به پاسداشت و یاد این خیر بزرگ مسلمان، امروز هرکدام کار خیری انجام دهیم و به نیازمندی کمک کنیم


منبع: اینترنت

https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%B1_%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D9%87%DB%8C