با سلام و احترام خدمت اعضای محترم گروه بحث،
ضمن سپاس از اساتیدی که در مورد موضوع کاربرد فعل "میباشد" دیدگاههای خود را در قالب پاسخهای متعدد ارسال کردند که نشان دهنده اهمیت کاربرد صحیح افعال و واژگان خصوصا در نگارش متون علمی است؛ خلاصهای از نکات مطرح شده را برای بهرهمندی علاقمندان ارسال میکنم:
- "توصیه فرهنگستان این است که به جای می باشد از فعل است یا هست متناسب با ساختار جمله استفاده شود".
- با استناد به توصیه شادروان استاد حری استفاده از فعل "میباشد" صحیح نیست (این مورد در بین پاسخهای اساتید بیشترین فراوانی را داشت).
- "باشیدن را در محاوره هم داریم. مبدا اصلی زبان نوشتاری هم محاوره است. وقتی واژهای را بتوانیم در محاوره به کار ببریم در نوشتار هم معمولا میتوانیم".
- و پاسخی متفاوت که اشاره به "ارتباط مهارتهای چندگانه حسی، حرکتی، عاطفی و شناختی ما در ارتباط با یک موضوع و تاثیر آن در گفتار و نوشتار ما دارد. به بیان دیگر بافت کلی حاکم بر کار و زندگی افراد بر کاربرد صحیح و بجای واژگان موثر است".
امیدوارم که طرح موارد اینچنینی به ایجاد یکدستی و رویه استاندارد در نگارش متون علمی کمک کند.
|
موضوعات مرتبط: برای کتابداران
.: Weblog Themes By Pichak :.