یاد و گفتههای ماندگار زندهیاد دکتر غلامعلی بسکی؛ پدر طبیعت ایران
«طبیعت، امانتی است که به دست ما سپرده شده است»
زندهیاد دکتر غلامعلی بسکی، مشهور به «بابا بسکی» و از چهرههای ماندگار و پیشگام محیطزیست ایران، پزشکی بود که عشق به طبیعت را به رسالتی برای تمام زندگی خود تبدیل کرد.
دکتر بسکی در بهمنماه سال ۱۳۱۰ در روستای بسک از توابع ششتمد چشم به جهان گشود و دوران کودکی و نوجوانی خود را در سبزوار گذراند. تحصیلات متوسطه را در دبیرستان اسرار سبزوار به پایان رساند و سپس برای تحصیل پزشکی راهی تهران شد.
پس از دریافت مدرک پزشکی و تخصص جراحی زنان از دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۵، به گنبدکاووس رفت و بیمارستان و زایشگاه دکتر بسکی را بنیان گذاشت.
اما نام او تنها با پزشکی گره نخورد؛ چراکه از اواخر دهه ۴۰، مسیر زندگیاش تغییر کرد. او زندگی شهری را کنار گذاشت، به گیاهخواری روی آورد و بخش بزرگی از عمر خود را در کنار جنگل و طبیعت سپری کرد.
🌱 او طبیعت را فقط تماشا نمیکرد؛ با تمام وجود برای آن زندگی میکرد.
بسکی بارها درباره اهمیت درختان، جنگلها و هوای پاک هشدار داد و انسان را به مهربانی با زمین دعوت کرد.
او میگفت:
«فضای سبز یعنی همه چیز؛ اگر امروز کره زمین قابل زندگی است، به خاطر فضای سبز، جنگلها و درختهاست.»
و چه تلخ و تأملبرانگیز است که امروز، پس از سالها، هنوز باید همان هشدارها را تکرار کنیم؛
درختی که بیدلیل قطع میشود،
آبی که آلوده میشود،
زبالهای که در طبیعت رها میشود،
جنگلی که در آتش میسوزد،
همه بخشی از زندگی خود ما را از بین میبرند.
دکتر بسکی درباره زباله و آلودگی طبیعت نیز هشدار میداد و تأکید داشت که طبیعت ظرفیت محدودی برای پذیرش آلودگی دارد و نمیتوان بیوقفه زباله و آلاینده وارد محیط زیست کرد و انتظار داشت زمین همچنان سالم باقی بماند.
طبیعت، ملک شخصی ما نیست؛ امانتی است که باید سالم به نسلهای بعد تحویل دهیم.
شاید مهمترین میراث «بابا بسکی» نه بیمارستانی بود که ساخت و نه سخنانی که گفت؛ بلکه نگاهی بود که به انسان آموخت: اگر با طبیعت دشمنی کنیم، در حقیقت با آینده خودمان دشمنی کردهایم.
او رفت، اما درختانی که کاشت، اندیشههایی که بر زبان آورد و عشقی که به طبیعت آموخت، هنوز زنده است.
یادش گرامی و راهش سبز باد.
زمین به ما نیاز ندارد؛ این ما هستیم که برای ادامه زندگی به زمین، آب، هوا و درختان نیازمندیم.
.: Weblog Themes By Pichak :.
