در زندگی اجتماعی که بر اساس ارتباطات متقابل استوار شدهاست، بسیارند کسانی که شادیهای خود را از ترس آنکه مدعی پیدا نکنند مثل گربهی دزد ِگوشت به گوشهای میبرند و نجویده میبلعند.
اما کماند کسانی که بار غم خود را برای اینکه به دیگران سرایت نکند، به تنهایی به دوش میکشند. این گونه کسان مانند فیلان مار گزیده، که به عمق دره ای پناه میبرند، و تا دم مرگ با بهبود کامل تنها می مانند، گویی دردی دارند که نمیتوانند به دیگران بگویند، یا ظاهرا چارهی آن را به دست هیچکس نمیبینند.
علی_محمد_افغانی
📚 شوهر آهو خانم
موضوعات مرتبط: منتخبی از متون کتاب ها
تاريخ : سه شنبه بیستم شهریور ۱۴۰۳ | 15:55 | نویسنده : سیران قادری |
.: Weblog Themes By Pichak :.