خواندن جزو بهترین روش‌هایی است که ما برای بررسی زندگی‌مان در اختیار داریم. ما از طریق مقایسۀ خودمان با شخصیت‌های ادبی —با آنچه انجام می‌دهند و نمی‌دهند، با آنچه آنها را برمی‌انگیزد تا به شکل خاصی عمل کنند، با نحوۀ احساس کردن و اندیشیدنشان— از چیزهایی دربارۀ خودمان آگاه می‌شویم. خواندن حس تنهایی‌مان را نیز کاهش می‌دهد، چراکه ما را با دیگران پیوند می‌دهد.
اگر هر روزِ هفته، تمام‌وقت و دیوانه‌وار، در حال کار و فعالیت باشیم، کتاب خواندن راهی است تا رابطۀ خود را با ضرب‌آهنگ و عادات زندگی روزمره تغییر دهیم. کتاب‌ها نیازمند توجه ما هستند؛ از ما می‌خواهند حین کاری که سرگرم انجامش هستیم درنگ کنیم و بر آنها متمرکز شویم.
و در کتاب «آدمی همان است که می‌خواند» رابرت دی‌یانی برایمان شرح می‌دهد که چرا کتابخوانی و ادبیات زندگی‌مان را بهتر میکند و چطور می‌توانیم بهتر مطالعه کنیم و از آثار ادبی بهره‌ای بیش از پیش ببریم.
(آدمی همان است که می‌خواند: راهنمای عملی خوب خواندن، رابرت دی‌یانی، ترجمهٔ علی ظفر قهرمانی‌نژاد)
.: Weblog Themes By Pichak :.