از رفتارهایی که می توان آن را ناشایست و نادرست نامید و به راحتی در گفتار افراد جامعه خود را نشان می دهد اغراق در نشان دادن مسائل، مشکلات و گفتارها و کردارهای دیگران است. این موضوع را همه دیده ایم و به راحتی می توان ده ها مثال را برای آن بیاوریم.
مثلا خانمی تعریف می کرد زن داداشش خبرنگاری ایتالیایی است. سال 1380 که آرزویش دیدن مهاباد و مناطق اطراف بود به ایران آمد. گفت برایمان سوغاتی لباس آورده بود. اما هر لباسی که برای هر نفر خانم آورده بود چند برابر عریض تر و طویل تر و چند سایز بزرگتر بود. گفت به هر حال از او تشکر کردیم و گفتیم شما که عکس های ما را دیده بودید چرا این سایز بسیار بزرگ را برایمان آوردی؟ درحالی که به شدت می خندید گفت زن داداشم گفته ولله از بس که شما می گفتید ما محدودیت در لباس پوشیدن داریم فکر کردم واقعا در محیط های خصوصی هم این محدودیت است و باید چند سایز گشادتر باشد. به همین سان در تعریف و تحقیر رفتارهای کسانی که از آنها به نحوی رضایت یا شکایت داریم بزرگ نمایی و اغراق فراوانی کرده می شود و دیده شده است که یک رفتار یک فرد که منفی باشد پررنگ تر شده و برای نشان دادن این ویژگی سایر زوایای مثبت نادیده گرفته شده و سعی در بیان آن نکته مدنظر آن هم در بی رحمانه ترین شکل دارد.
قضاوت های بیشماری که به ناحق در رابطه با شخصی گفته می شود و اصول دینی و اخلاقی زیرپا له می شود و انواع تهمت های ناروا به شخصی زده می شود در حالی که ممکن است همین شخص قبلا محبوب باشد و انواع چاپلوسی ها و تملق ها در حقش انجام گرفته باشد و اکنون مغضوب شده. بارها دیده شده است رفتارهای شغلی کسی به چوب انتقاد زده می شود و در بیان انتقاد به بیراهه تهمت و توهین کشیده می شود و سخن از واقعیت فرسنگ ها به دور می شود.
این طرز بیان مذموم که شکل شایع و گسترده ای در فرهنگ عمومی پیدا کرده، نیاز به تفکر و بازاندیشی دارد و گفتن سخنان بدون تعارف و پذیرش نقاط ضعف و قوت افکار و عملکردهای خود و دیگران راهی برای درمان این پدیده رفتاری است.
از کتاب هایی که این موضوع را به نحو درست و کامل با مثال و شواهد آورده کتاب انگاره های گزافه می باشد که در زیر صفحاتی از کتاب و مشخصات کتاب می آید:
انگارههای گزافه : (جستاری از فرایند غلو در فرهنگ عمومی)
موضوعات مرتبط: معرفی کتاب ، نوشته های شخصی
.: Weblog Themes By Pichak :.