کتابخانه دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد

روش‌های کاربردی و مؤثر در فعالیت خیریه

اگر بخواهیم خیریه را از یک "احساس خوب" به یک "رفتار پایدار و مؤثر" تبدیل کنیم، شیوه‌های زیر خیلی کاربردی‌اند؛ حتی برای کسی که خودش از نظر مالی در مضیقه است:

اول توان خودمان را بسنجیم
خیریه نباید به قیمت به‌هم‌خوردن نیازهای ضروری خودمان یا خانواده‌مان تمام شود. کمک مؤثر، کمکِ پایدار است.

کمک را فقط پول ندانیم
وقت، مهارت، آموزش، اهدای خون، انجام یک کار برای فرد ناتوان، معرفی فردی به یک فرصت شغلی یا حتی گوش‌دادن به کسی که تنهاست، می‌تواند عمل خیر باشد.

کمک کوچک اما منظم داشته باشیم
مثلا به‌جای یک کمک سنگین و اتفاقی، ماهانه مقدار کمی کنار بگذاریم یا هر ماه چند ساعت از وقت خود را اختصاص دهیم.

قبل از کمک، نیاز واقعی را پیدا کنیم
چیزی که ما فکر می‌کنیم فرد نیاز دارد، الزاما همان چیزی نیست که واقعا به آن نیاز دارد. گاهی بهترین کمک، پرسیدن یک سؤال ساده است؛ چه چیزی بیشتر از همه به کارت می‌آید؟

▫️تا جای ممکن، به توانمندشدن کمک کنیم، نه فقط رفع نیاز لحظه‌ای
خرید یک وعده غذا ممکن است ضروری باشد؛ اما در موقعیت مناسب، آموزش یک مهارت، تهیه ابزار کار یا کمک به پیدا کردن شغل می‌تواند اثر ماندگارتری داشته باشد.

کرامت فرد دریافت‌کننده را حفظ کنیم
کمک نباید همراه با تحقیر، منت‌گذاشتن، فیلم‌گرفتن، انتشار تصویر یا افشای وضعیت فرد باشد. گاهی شیوه کمک‌کردن از مقدار کمک مهم‌تر است.
از کمک‌های هیجانی فاصله بگیریم
یک تصویر تکان‌دهنده یا داستان غم‌انگیز می‌تواند ما را سریع به واکنش وادارد. بهتر است قبل از پرداخت، تا حد امکان از واقعی‌بودن نیاز و معتبر‌بودن واسطه مطمئن شویم.

کمک را فقط به نزدیکان محدود نکنیم
طبیعی است که خانواده و دوستان برای ما اولویت داشته باشند؛ اما گاهی بخشی از منابع خیریه‌مان را عمدا به افرادی اختصاص دهیم که نمی‌شناسیم و نیاز بیشتری دارند.

▫️اثر کمکمان را پیگیری کنیم
اگر متوجه شویم شیوه‌ای از کمک اثر چندانی ندارد، آن را اصلاح کنیم. خیریه هم مانند هر کار دیگری نیازمند یادگیری است.

▫️برای خودمان یک "بودجه احسان" تعریف کنیم؛ حتی اگر کوچک باشد
این بودجه الزاما پول نیست. می‌تواند مثلا ماهی۵۰ تا ۱۰۰ هزار تومان، دو ساعت وقت، یک جلسه آموزش یا یک کار مشخص برای دیگری باشد. مهم این است که خیررسانی را از تصمیم‌های لحظه‌ای به یک عادت آگاهانه تبدیل کنیم.

اگر خودمان نیازمندیم، لازم نیست برای خیّر بودن، خودمان را قربانی کنیم.
گاهی بهترین کار خیر این است که چیزی ببخشیم که برایمان مازاد است؛ گاهی وقت و مهارت‌مان را بدهیم؛ و گاهی، اگر واقعا توان کمک نداریم، فقط انسان دیگری را با احترام و توجه ببینیم.

هم به نیاز دیگران فکر کنیم و هم به توان و مسئولیت خودمان.

در روزگاری که گرانی و تورم کمر بسیاری از مردم ایران را خم کرده است، خیریه شاید شبیه طنز به نظر برسد؛ اما درست در چنین روزهایی است که همدلی، هرچند کوچک و متناسب با توان هرکس، بیش از همیشه ضرورت پیدا می‌کند.
منبع اینترنت