کتابخانه دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد

چندی است به لطف وجود شبکه های اجتماعی و انبوه راه های انتشار نظرات در بیان نشر تعداد زیادی متخصص نما که با داشتن تحصیلات جزئی و کم در شاخه ای از علمی یا تحصیلات غیرمرتبط و صرفا از طریق تجربه های کاری غیرعلمی به خود اجازه می دهند و از نیت های شخصی خود مانند پیداکردن راهی برای کسب درآمد، یا احتمالا انگیزه های شخصی چون کمک به دیگران به ویژه در رشته های انسانی مانند روان شناسی، مشاوره های خانوادگی و شغلی و یا پزشکی صفحات را باز نموده و مخاطبینشان را پیدا می کنند.

داشتن تحصیلات مرتبط و البته داشتن تجربه یک سرمایه انسانی است که اگر آن فرد اهل مطالعه و به روز کردن سواد علمی باشد و مطالبی که در حیطه صفحه اش بیان می کند حدومرز داشته باشد امر مثبتی است.اما اگر این منبر سخن غیر از تخصص و دانش شخص باشد نتیجه عکس می دهد.

مثلا در یکی از مصاحبه ها از یک دکتر می دیدم که از وی می پرسیدند آقای دکتر شما که دکترای .. فلان علم را دارید روانشناسان از شما گلایه می کنند که چرا پا در کفش آنها گذاشته اید؟ جواب آقای دکتر تایید صحبت های مجری بود که می گفت بله ولی من به نوعی سبک زندگی را آموزش می دهم.

کم نیستند کسانی که خود را متخصصین کامپیوتر و زمینه های آن می دانند و صدها صفحه مجازی را به آموزش های مختلف موضوع های روز مانند کسب درآمدهای زیادی و دور از واقعیت که بخشی از این آموزش ها غیرواقعی اند و اختصاص داده اند.

خواستن این که جماعت می خواهند ره صدساله را یک شب بپیمایند و یا فرار از واقعیت های فردی و اجتماعی و علاقه مندی به موضوع های کم اهمیت و بی اهمیت و ظاهرگرایی و از همه مهمتر دوری از مطالعه درست در هر شکلی که باشد از علل افزایش این نوع آموزش های بی دروپیکراست به ویژه آنها که راه های کم هزینه یادگیری و میانبر را می خواهند فراگیری شان را اینچنین انتخاب می کنند.

نتیجه این نوع آموزش ها ابطال وقت، عدم یادگیری یا یادگیری غلط، درمان های نادرست، لطمه های شخصیتی و ... است.