کتابخانه دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد

چند سال پیش در چنین روزی در سال ۱۳۸۸، مهدی آذریزدی - داستان‌نویس کودکان و توجوانان - درگذشت.
مهدی آذر خرمشاهی معروف به آذر یزدی، در سال ۱۳۰۰ در روستای خرمشاه در اطراف یزد به دنیا آمد. اندکی خواندن و نوشتن را در خانه‌ی پدر آموخت و قرآن را از مادر بزرگ فراگرفت. پس از تحصیلات مقدماتی، چندی در علوم قدیمه به فراگیری پرداخت و با زبان انگلیسی آشنایی پیدا کرد. بعد از شهریور ۱۳۲۰ در تهران در چاپخانه‌ی علمی مشغول به کار شد. مدتی نیز در کتابفروشی‌های گوناگون و در روزنامه‌ی اطلاعات کار کرد. از ۱۳۳۵ با خواندن قصه‌ای از «انوار سهیلی» به فکر افتاد تا با زبان ساده‌تری برای کودکان داستان بنویسد. به این ترتیب، آذر یزدی جلد اول «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» را نوشت و بعدها این مجموعه را تا ۸ مُجلّد تکمیل کرد. این مجموعه شامل: «قصه‌های کلیله و دمنه»، «قصه‌های مرزبان‌نامه»، «قصه‌های سندبادنامه و قابوس‌نامه»، «قصه‌های مثنوی مولوی»، «قصه‌های قران»، «قصه‌های شیخ عطار»، «قصه‌های گلستان» و «قصه‌های چهارده معصوم» است.
استاد آذر یزدی در طول سال‌ها فعالیت فرهنگی، جوائز و نشان‌های گوناگونی دریافت کرد؛ از جمله جایزه‌ی سازمان یونسکو، در سال ۱۳۴۳. دو اثر وی نیز در سال ۱۳۴۵ به عنوان اثر برگزیده‌ی کتاب کودک منتشر شد. از آثار دیگر استاد آذر یزدی، «مثنوی برای بچه‌ها»، «مجموعه قصه‌های ساده» و حکایت منظومی به نام «شعر قند و عسل» است.
استاد مهدی آذر یزدی ـ داستان‌نویس کودکان و نوجوانان ـ در ۱۸ تیر ۱۳۸۸ در ۸۸ سالگی در تهران بدرود زندگی گفت و در زادگاهش یزد به خاک سپرده شد.
۱۸ تیر ماه، به مناسبت درگذشت استاد آذر یزدی، در ایران «روز ادبیات کودکان و نوجوانان» نام گرفته است. این نویسنده تا پایان عمر همسری اختیار نکرد و زندگی خود را وقف نوشتن برای بچه‌ها نمود. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، به پاس سال‌ها خدمات علمی و فرهنگی، مهدی آذریزدی را به عنوان یکی از مفاخر ایران‌زمین معرفی کرده است.