خواندن چگونه به نوشتن منجر می‌شود؟
| نکته‌هایی درباره‌ی مطالعه‌ی خلاق و نوشتن از بستر مطالعه
از مباحث کارگاه مصطفی پورنجاتی در دانشکده‌ی مدیریت دانشگاه تهران، برای کتابداران و تسهیل‌گران خواندن
▪️سرآمدِ کسانی که در نتیجه‌ی خواندن، می‌نویسند، نویسندگان صاحب‌سبک هستند. بدون ایستادن بر شانه‌های آثار پیشین، اثر خلاق و دوران‌ساز آفریده نمی‌شود. فردوسی و نیما یوشیج، دو نمونه از این نویسندگان‌اند.
▫️اقتباس، بازآفرینی و بازنویسی، از رایج‌ترین شیوه‌های نوشتن تحت تاثیر خواندن هستند.
یادداشت مرور (ریویو) و نقدنوشت، از دیگر ساختارهای نویسندگی مبتنی بر خواندن هستند.
▪️گاه خود را به جای نویسنده فرض کنید و کاراکترها را به مسیرهای داستانی دیگری ببرید.
▫️در فرایند انباشت، انرژی متراکمی ناشی از مطالعه‌ی کتابهای برجسته‌ی ادبی، منجر به میلِ واگویه و ابراز می‌شود؛ اما معمولاً درست در همین لحظه، موانع دست‌و‌پاگیری مثل دستورگرایی، ترس از قضاوت دیگران و کمیِ اعتمادبه‌نفس نوشتاری، مجال نوشتن را از ما می‌گیرد.
▪️مطالعه‌ی نافعال، به قطع ارتباط ذهن خواننده و ذهن اثر منجر می‌شود. نشانه‌ی این نوع کتاب خواندن، خنثا بودن حس خواننده و اثر نگرفتن است.
▫️مطالعه‌ی خلاق، دیالوگ با کتاب است. در غیاب نویسنده، از احساس طبیعی خود و نیز از دانش‌های ادبی کمک بگیریم تا ارتباط‌مان با متن اثر، زنده و باکیفیت شود.
▪️کتابی که زبان فارسی سالم و مایه‌دار ندارد، قدرت واژه‌پردازی و جمله‌سازی و پاراگراف‌نویسی ما را ضعیف، و از آن مهم‌تر، ذائقه‌ی مطالعاتی ما را نازل میکند.
موضوعات مرتبط: نگارش ، کتابخوان حرفە ای، کتابخوانی، مطالعه
.: Weblog Themes By Pichak :.