ن ۚ وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ن نون، سوگند به قلم و آنچه می نويسند.
دانشجویانی در دوره های تحصیلات تکمیلی هستند که موضوعات اصیل و نوینی را برای پژوهش های خود و انجام رساله و پایان نامه انتخاب می نمایند. آنها به اصالت موضوع اهمیت می دهند و اینکه بتوانند با گردآوری و پرورش موضوعی علمی تولید دانش کنند و دیگران از یافته های آنان بهره مند شوند.
با برخی از این افراد که همکاری می کنم مثلا در گردآوری منابع مورد نیاز مانند کتاب و مقاله های پژوهشی و منابع داخلی و خارجی و ... می بینم که برخی از این کارها نهایتا یک اثر علمی برجسته و نوین و غیرتکراری شده است. حیف است چنین مواردی در قالب یک کتابچه صحافی شود و در قفسه ها منتظر خوانندگانشان باشند که برای پیشینه ای به آن ها مراجعه شود. معمولا من به آنها پیشنهاد می کنم فصل دوم پایان نامه را در قالب کتابی چاپ و منتشر نمایند. بدیهی است که از اکثر پایان نامه ها مقاله استخراج می شود. اما کتاب نگاهی عمیق تری به ادبیات پژوهشی دارد.
علاوه بر این عموما دانشجویان و تحصیل کرده های مقاطع مختلف تحصیلی پس از فراغت از تحصیل مطالعه اندکی دارند و آن ها که مطالعه می کنند و توانایی این را دارند که بنویسند، نمی نویسند.
اهمیت نوشتن و مکتوب کردن اندیشه ها و دستاوردهای علمی بر کسی پوشیده نیست. با نوشتن است که کانال ارتباطی ذهن نویسنده و مخاطب فعال می شود و مخاطب می تواند از آن چه که مدنظر صاحب تالیف بوده آگاه شود.
کسانی که قلمی توانا دارند و از سطح دانش و علمی برخوردارند و حرفی برای گفتن دارند وظیفه شان انتقال اندوخته ها و دستاوردهایشان است. نوشتن ماندگاری علم است و هدایت و پرواندن ذهن افراد در رشته ها و گرایش های مختلف است.
موضوعات مرتبط: نوشته های شخصی
.: Weblog Themes By Pichak :.
