کتابخانه دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد

آیا قانون یا استانداردی برای حفاظت از داده های شخصی(بیمار، مشتری، کارمند و ...) در ایران وجود دارد یا خیر؟ 

 قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات .

در این قانون انتشار اطلاعات شخصی ممنوع شده و تعریفش از اطلاعات شخصی اینه:

 اطلاعات فردی نظیر نام و نام خانوادگی، نشانی‌های محل سکونت و محل کار، وضعیت زندگی خانوادگی، عادت‌های فردی، ناراحتیهای جسمی، شماره حساب بانکی و رمز عبور است.

علاوه بر اون در فصل چهارم این قانون استثنائات دسترسی به اطلاعات رو هم تشریح کرده و ذکر شده که اجازه انتشار چه جور داده هایی وجود نداره.

در کل این قانون زیاد دقیق نیست و اگه نیاز به یه مرجع دقیق برای حفاظت از داده های شخصی هستید، تبعیت از قانون HIPAA رو بهتون توصیه می کنم. در این قانون 18 فیلد اطلاعاتی به عنوان داده های شخصی معرفی شده که باید در اشتراک داده ها De-identification بشن. فرایند De-identification رو از دو طریق میشه انجام داد:

1- ری کد کردن داده ها، به نحوی که دیگه نشه اون داده رو به یه فرد خاص نسبت داد. مثلا تبدیل تاریخ تولد یا سن افراد (63 ساله) به گروه سنی (گروه سنی 60 تا 65 سال)

2- حذف فیلدهای مرتبط با داده های شخصی

فیلدهای مرتبط با داده های شخصی رو میتونید در اینفوگراف زیر مشاهده کنید:

 Mohammad Javad Mansourzadeh

Ph.D. in Medical Library and Information Science 
Tehran University of Medical Sciences