کتابخانه دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد

یافته علمی نگران‌کننده؛ ریزپلاستیک‌ها می‌توانند خطر ابتلا به سرطان ریه را افزایش دهند

http://healthcare-in-europe.com/en/news/microplastic-lung-cancer.html

پژوهشی تازه نشان داده است که میزان ریزپلاستیک‌ها در ریه افراد مبتلا به سرطان ریه بیشتر از افراد عادی است.

ریزپلاستیک‌ها چه هستند و چطور وارد بدن می‌شوند؟

در این پژوهش که نتایج آن از سوی انجمن تنفسی اروپا منتشر شده، نمونه مایع ریه ۵۰ بیمار مبتلا به سرطان ریه در یونان بررسی شد. میزان ریزپلاستیک در نمونه‌های این بیماران ۲۰ درصد بیشتر از افراد بدون سرطان ریه بود.

ریزپلاستیک‌ها ذرات بسیار کوچکی هستند که عمدتا در نتیجه تجزیه و فرسایش قطعات بزرگ‌تر پلاستیک ایجاد می‌شوند.

این ذرات تاکنون در آب اقیانوس‌ها، هوا و بدن انسان و حیوانات پیدا شده‌اند و حتی وجود آنها در جفت جنین نیز گزارش شده است.

دانشمندان و فعالان محیط زیست سال‌هاست درباره گسترش آلودگی پلاستیکی هشدار می‌دهند. این نوع آلودگی علاوه بر کاهش کیفیت آب، به آبزیان نیز آسیب می‌رساند.

سازمان ملل متحد پیش‌بینی کرده است که میزان آلودگی پلاستیکی تا سال ۲۰۶۰ تقریبا سه برابر شود.

یافته‌های تازه شواهد بیشتری در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهد که نشان می‌دهد ریزپلاستیک‌ها می‌توانند از طریق هوایی که تنفس می‌کنیم وارد بدن شوند.

ایلیاس دیمئاس، پزشک متخصص بیماری‌های تنفسی در دانشکده پزشکی دانشگاه کالج دوبلین می‌گوید نتایج این تحقیق نشان می‌دهد ریزپلاستیک‌های موجود در هوا احتمالا بسیار بیشتر از آنچه تصور می‌شود وارد ریه انسان می‌شوند.

به گفته او این یافته‌ها همچنین بر شواهدی می‌افزاید که نشان می‌دهد کاهش آلودگی پلاستیکی محیط زیست ممکن است علاوه بر حفاظت از اکوسیستم‌ها برای سلامت انسان نیز مفید باشد.

سرطان ریه یکی از مهم‌ترین علل مرگ ناشی از سرطان در جهان است و حدود ۲۰ درصد مرگ‌ومیرهای ناشی از سرطان را به خود اختصاص می‌دهد.

انجمن سرطان آمریکا پیش‌بینی کرده است که امسال نزدیک به ۱۲۵ هزار نفر در ایالات متحده بر اثر سرطان ریه جان خود را از دست بدهند.

دیمئاس می‌گوید این احتمال وجود دارد که ریزپلاستیک‌ها در ایجاد التهاب یا دیگر فرایندهای زیستی مرتبط با سرطان نقش داشته باشند.

با این حال توضیح دیگری نیز مطرح است آن‌هم اینکه ممکن است ریه‌های بیمار در مقایسه با ریه‌های سالم ذرات ریزپلاستیک را به شکل متفاوتی در خود نگه دارند.

پژوهش‌های دیگری نیز طی دو سال گذشته ارتباط‌هایی میان ریزپلاستیک‌ها و سرطان ریه و روده بزرگ گزارش کرده‌اند. همچنین این ذرات در تومورهای سرطان پروستات شناسایی شده‌اند.

کشاو راج پودل، پژوهشگر ارشد دانشگاه فناوری سیدنی در ماه فوریه اعلام کرد که میزان ریزپلاستیک در بافت تومورهای سرطان ریه بیشتر از بافت سالم ریه بوده است.

با وجود این یافته‌ها هنوز نمی‌توان گفت ریزپلاستیک‌ها عامل ابتلا به سرطان هستند.

انجمن سرطان آمریکا می‌گوید شواهد علمی موجود برای مشخص کردن اینکه آیا ریزپلاستیک‌ها باعث سرطان می‌شوند و سازوکار احتمالی آن چیست، کافی نیست.

تجوس جایاکریشنان، متخصص سرطان‌های دستگاه گوارش در موسسه سرطان دانا فاربر نیز می‌گوید برای مشخص شدن تاثیر ریزپلاستیک‌ها بر سلامت انسان از جمله نقش احتمالی آنها در ابتلا به سرطان به تحقیقات و داده‌های بیشتری نیاز است.

اثبات ارتباط مستقیم میان ریزپلاستیک‌ها و سرطان ریه می‌تواند به پیشگیری و درمان بهتر این بیماری کمک کند.

در حال حاضر مصرف دخانیات همچنان مهم‌ترین عامل ابتلا به سرطان ریه محسوب می‌شود؛ هرچند میزان استعمال دخانیات در آمریکا امسال به پایین‌ترین سطح تاریخی خود رسیده است.