کتابخانه دانشگاه آزاد اسلامی مهاباد

بابا لنگ‌دراز (Daddy-Long-Legs) یک رمان نامه‌نگارانه دنباله‌دار، اثر جین وبستر، نویسنده آمریکایی است. این رمان اولین بار در سال ۱۹۱۲ منتشر شد. این داستان ماجراهای قهرمانش را، که یک دختر جوان به نام «جودی آبوت» است، در سال‌های تحصیل در کالج روایت می‌کند. جودی برای یک مرد ثروتمند و خیر که تابه‌حال او را ندیده‌است نامه می‌نویسد.
بابا لنگ‌دراز موفق‌ترین کتاب جِین وبستر است.
بابا لنگ‌دراز نخست به‌صورت دنباله‌دار در مجله آمریکایی خانه بانوان منتشر می‌شد که سرانجام در سال ۱۹۱۲ به صورت کتاب منتشر شد و به فروش بالایی دست یافت. این کتاب تنها یک اثر داستانی ساده نبود، بلکه برانگیزاننده تحرکی برای بهبود وضعیت نگهداری از کودکان یتیم نیز بود. در سال ۱۹۱۴ نمایش‌نامه موفقی از آن با اقتباس خود وبستر بر روی صحنه رفت. در سال ۱۹۱۹ نیز فیلمی صامت با بازی مری پیکفورد از روی آن ساخته شد. وبستر در سال ۱۹۱۴ دشمن عزیز را به عنوان دنباله‌ای برای بابا لنگ‌دراز منتشر کرد.

جین وبستر درباره‌ی این اثر جایی ‌در دفتر خاطراتش نوشته بود که نمی‌تواند بی‌احترامی دختران ثروتمند نسبت به دختران فقیر را تحمل کند و همین مسئله باعث نوشتن رمان شد. در واقع می‌توان گفت که این کتاب با احساسات واقعی او آمیخته شده است.

♦️نویسنده در رمان بابا لنگ دراز علاوه بر جنبه‌های سرگرم کننده به عواطف و احساسات لطیف انسانی مثل بخشش، نوع دوستی، صبر و پایداری و… نیز اشاره می‌کند. جودی آبوت در کتاب بابا لنگ دراز به نوعی طرفدار حقوق زنان در اجتماع و فردی آزادی‌خواه است. این داستان به شیوه‌ای بیان شده که هر فردی، در هر سن و سال، ارتباط خوبی با آن دارد.


▪️اینجا، بعضی‌ها زندگی نمی‌کنند، مسابقه‌ی دو گذاشته‌اند، می‌خواهند به هدفی که در افق دور دست است برسند و در حالیکه نفسشان به شماره افتاده می‌دوند و زیبایی‌های اطراف خود را نمی‌بینند؛ آن وقت روزی می‌رسد که پیر و فرسوده هستند، و دیگر رسیدن و نرسیدن به هدف برایشان بی‌تفاوت است.

▪️بابالنگ دراز عزیزم سلام
شاید حدس بزنی که طبق معمول‌می خواهم
از دلتنگی حرف بزنم،اولش خواستم دلتنگی را به «درد»ی تشبیه کنم که از هرطرف‌بخوانی «درد ِ»ولی بعد متوجه شدم اگر دلتنگی را برعکس کنی هیچ نتیجه ای حاصل نمیشود جز «یگنتلد» که متاسفانه حاوی هیچ معنی عاقلانه و عارفانه ای نیست...


▪️بابا لنگ دراز عزیزم ...

بعضی آدم‌ها را نميشود داشت!
فقط ميشود يک جور خاصی دوستشان داشت ...
بعضی آدم‌ها اصلا برای اين نيستند که برای تو باشند يا تو برای آن‌ها!
اصلا به آخرش فکر نميکنی، آن‌ها برای اينند که دوستشان بداری!
آن هم نه دوست داشتن معمولی، نه حتی عشق، يک جور خاصی دوست داشتن که اصلا هم کم نيست ...
اين آدم‌ها حتی وقتی که ديگر نيستند هم در کنج دلت تا ابد يه جور خاص دوست داشته خواهند شد ...

📘 بابا لنگ دراز
✍ جین وبستر