گاهی سنگین‌ترین بهایی که در زندگی می‌پردازیم، نتیجه اشتباهات خودمان نیست؛ بلکه حاصل انتخاب‌ها و تصمیم‌های دیگران است.
از دید روان‌شناسی، این تجربه می‌تواند احساس بی‌عدالتی، خشم، درماندگی یا حتی احساس گناه ایجاد کند. اما پذیرش این واقعیت به معنای تسلیم شدن نیست. تفاوت مهم اینجاست که ما مسئول اشتباه دیگران نیستیم، اما مسئول نحوه پاسخ دادن به آن هستیم.
عدالت واقعی زمانی شکل می‌گیرد که هر انسان، مسئولیت رفتار و انتخاب‌های خودش را بپذیرد. تا زمانی که افراد از پذیرش مسئولیت فرار می‌کنند، بار اشتباهاتشان بر دوش دیگران می‌افتد و چرخه بی‌عدالتی ادامه پیدا میکند.
بلوغ روانی یعنی یاد بگیریم مرز میان «مسئولیت خودمان» و «اشتباه دیگران» را تشخیص دهیم؛ نه بار گناهی را که متعلق به ما نیست به دوش بکشیم و نه اجازه دهیم تلخی بی‌عدالتی، هویت و آرامشمان را تعریف کند.
موضوعات مرتبط: جملات انگیزشی کتاب، کتابخوانی، مطالعه
.: Weblog Themes By Pichak :.