در بخش عظیمی از زندگی اجتماعی ما چنین نقصی وجود دارد؛ مردم با هم صحبت میکنند نه به این خاطر که تمایل فراوان به اینکار دارند. بلکه به این منظور که از همکاری و معاضدت یکدیگر سود ببرند. در هر لحظه از زندگی یک فرد متمدن موانعی در مقابل انگیزههای ناگهانیش وجود دارد. اگر فرد بی اختیار احساس وجد و سرور کند نباید در خیابان آواز بخواند و یا برقصد و اگر حادثه ناگواری موجب اندوه او شود نباید در پیاده رو بنشیند و گریه کند و در عبور و مرور عابران مانعی به وجود آورد.
به هنگام خردسالی، آزادی فرد در دبستان محدود میشود و در دوران جوانی ساعات کار زندگی را محدود میکند. مجموعه این موانع است که دیگر میل و رغبتی در انسان باقی نمیگذارد، زیرا محدود کردن دایمی باعث بیزاری و ملال میشود، ولی با این همه زندگی اجتماعی بدون وجود این محدودیتها محال است. انگیزههای غیر ارادی فقط موجب ساده ترین نوع همکاری اجتماعی میشود و در انواع عالی و ممتاز آن که مستلزم تشکیلات اقتصادی جدید است چندان نقشی ندارد. فرد برای این که بالاتر از موانع میل و رغبت قرار گیرد، باید سالم و دارای انرژی کافی باشد و اگر شانس یاری کند به کار مورد علاقه اش نیز می پردازد
«تسخیر خوشبختی»- میل و رغبت- صفحهی 222
-برتراند راسل
موضوعات مرتبط: منتخبی از متون کتاب ها
.: Weblog Themes By Pichak :.