حتما در باب جدول و حل خانه های آن بسیار شنیده اید. اولین فواید آن را تقویت حافظه، یادآوری کلمات، جلوگیری از شروع آلزایمر، پرکردن اوقات فراغت، تفکر، ایجاد لحظاتی برای آرامش ذهن و تمرکز و تفکر و تلاش برای یادگیری ذکر کرده اند.
هر چند بازار مجله فروشان و دکه های چهارراهی ها نمادین فروش مجله ها کم رونق شده اما باز انگیزه هایی علاقه مندان را به این مکان می رساند.
مجلاتی که تحت عنوان جدول و یا با محتوای جدول در دسترس عموم قرار می گیرند در نگاه اول جذبه خود را دارند. شاید این فکر را در ذهن خریدار ایجاد می کنند که با مشغولیت سالم از دنیای مجازی گریزی بتوانند بزنند و مفید باشند.
تاکنون مجله های مختلفی از این دست گرفته ام و هر وقت که شروع به مطالعه و حل جداول کرده ام، به این نتیجه رسیده ام که عموم جدول های منتشر شده در یک ساختار مشابه طراحی و چاپ شده اند.
جدول های در متن نویسی طرحی از یک بازیگر یا مکان تاریخی یا یک صحنه از فیلم را گذاشته اند و سوالات را بر اساس آن آورده اند. مثلا نام بازیگر - نام کارگردان فیلم - ... و جالب اینجاست چند صفحه آخر را هم همین سوالات با جواب هایشان به عنوان راهنما آورده اند. مابقی سوالات در کلیه پرسش ها پرسش های کلیشه ها مانند نام به ترکی و ضمیر مفعولی و ضمیر خارجی و امثال این ها تشکیل می دهند.
جدولی می تواند ادعای کمک به یادگیری و تقویت حافظه و به یادآوری و جرقه ای برای مطالعه داشته باشد که نوآوری در طرحریزی و نوع سوالات را داشته باشد. این جدول ها به نظر من علاوه بر اتلاف وقت هیچ یک از فواید حل جدول را ندارند.
احتمالا اطلاعاتی که از این جدول ها به یادگیری افراد اضافه می شود، نام چند فیلم و کارگردان باشد و دیگر هیج.
موضوعات مرتبط: نوشته های شخصی
.: Weblog Themes By Pichak :.