چند روز پیش ویدئویی چند بار از طرف دوستان و آشنایان از اینستاگرام برایم فرستاده شد که من هم مثل آنها ببینم و بخندم و احتمالا با لایک حمایت از سازنده آن کنم. ویدئو را که باز کردم دیدم با عنوان طلاق و به زبان کوردی با ایفاگری شخصی که ادعا دارد کارهای طنز انجام می دهد(به نام یعقوب رحیمی) با بازی تک نفره خود در قالب سه بازیگر طلاق را به بدترین شکل ممکن به حالت طنز درآورده بود که با نگاه کردن به آن حالم به هم خورد. چرا که ظاهرا این سازنده طنز ادبیات و دیالوگی برای ساختار فیلمش به کار می برد که برای خنداندن بینندگانش بیشتر از این که طنز باشد و البته طنز یک راه بیان مشکلات اجتماعی و فرهنگی است اما با رعایت نکته های ظریف اخلاقی و عدم توهین و اهانت به طیف های مختلف بینندگان از هیچ توهینی به خانم های طلاق داده شده یا دارای مشکلات با همسرشان دریغ نکرده است.
خواستم در قالب چند جمله نظرخودم را در باره این فیلم چند دقیقه ای به صاحب پیج اعلام کنم اما به دو دلیل منصرف شدم اول اینکه وقتی حجم تشویق و لایک ها و ایموجی ها سراسر خنده و حمایت های لفظی را از طرف بینندگان پیج دیدم، متوجه شدم که به صورت جمعی جماعت از مطالعه، آگاهی های فردی و اجتماعی، رعایت حقوق شهروندی، حقوق دینی به شدت دور شده اند و یک سطحی نگری، و یک تنزل فرهنگی بر زندگی و فکرشان سایه افکنده است.
دیگر این که زمانی باید به فردی یا صاحب رسانه ای فیدبک داد که خود شخص ارزش آن را داشته باشد که درک کند و با احترام آن را بشنود و در رد یا پذیرش اعتراض یا نقد سخنی منطقی برای گفتن داشته باشد. در معرفی خود فرد در بالای صفحه نوشته شدهمن در مورد درد اجتماع صحبت می کنم اگر نمی دانی چه می گویم یا خودتو به اون راه زدی یا کفش هایت را در راهی اشتباه و غلط قرار داده ای(راه اشتباه را می روی). پس با تمام وجود خودش را عقل کل و صاحب عقل دانسته است.
یاد خاطره ای افتادم چند سال پیش در برنامه ای که در ماه مبارک رمضان از صدا و سیمای مهاباد پخش می شد افتادم. شخصی را به برنامه دعوت کرده بودند که معلم هنرمندی بود. آن معلم در ضمن سخنانش به مادرانی پرید و به سرزنش و نکوهش آنها پرداخت که بچه هایشان را ناجوانمردانه و بی رحمانه رها می کنند و به زندگی شخصی و ... می پردازند. خانم مجری هم بدون هیچ سخنی و بحثی و اظهارنظری با بله بله متاسفانه حق را به صاحب سخن می داد و تایید می کرد. من فردای آن روز به مسئول تهیه برنامه زنگ زدم و انتقاد کردم که مجری مانند خانم فرهادی که سالهاست در برنامه خانواده با کارشناسان و موضوعات خانوادگی سروکار دارد چرا این گونه سخنان یک مهمان را تایید می کرد و دل هزاران مادر بی گناه را به درد آورد. خانم پاسخ دهنده گفتند بلافاصله بعد از برنامه به مهمان برنامه ایراد گرفتیم و به هر حال در پخش های زنده به دلیل کمبود وقت و زنده بودن برنامه پیش می آید. حتما در برنامه امشب از بینندگان عذرخواهی می شود.
انسان های زیادی هستند که خانواده برایشان باارزش ترین بناهای زندگی است و برای پایداریش از جان و دل مایه می گذارند اما اگر نتواستند این بنا را نگه دارند و یا ماندن در آن بنا آسیب های روحی و جسمی و اجتماعی به دنبال داشت در دستور صریح دین و قرآن طلاق که البته مبغوض ترین حلال است راه حل گذاشته شده است دیگر چه احتیاجی به این سخنان نمک پاش بر زخم های روحی است؟
موضوعات مرتبط: نوشته های شخصی
.: Weblog Themes By Pichak :.
